In Parijs in de Volkskrant

Chers lecteurs

Er was weer veel werk, er waren liefdesontwikkelingen, Sarko hield zich stil, er lag ijs en sneeuw. Wat ook precies oorzaak en gevolg moge zijn, het leidde tot een hoogst ongebruikelijke ruime maand stilte op Parijsblog. Maar die wordt nu doorbroken met het heugelijke nieuws dat er vanmorgen een zeer aardige recensie van In Parijs in de Volkskrant stond. Steekwoorden: 'de dadendrang van Van Beemen', 'smakelijke' beschrijvingen en 'een avonturenboek'. Digitaal heb ik hem niet beschikbaar, dus haast u richting kiosk zou ik zeggen. Pagina 32/33, in het boekenkatern.
Ook de website Tout de France had deze week een zeer positieve recensie, die staat hier. Verder wens ik alle lezers een zeer voorspoedig 2010 toe.

(klik voor verhaal in Volkskrant)

Leven in Frankrijk, En Route, Wereldomroep

Al op mijn derde, op vakantie in de streek Dordogne, legde ik een bovenmatige belangstelling aan de dag voor balen hooi, tractoren en schapen. Mijn moeder herinnert zich hoe mijn piepjonge broertje en ik onze tuinstoeltjes in het hoge gras van een weiland plaatsten, alsof we op de eerste rij zaten in het theater. De voorstelling bestond uit maaiende boeren, die wij luid aanmoedigden.

Uit het hoofdstuk "Boer in Frankrijk", In Parijs, bladzijde 114

Deze en aantal andere schattige jeugdfoto's illustreren een interview over mijn liefde voor Frankrijk in het winternummer van tijdschrift Leven in Frankrijk, dat sinds deze week in de kiosk ligt. Ook in En Route word ik aan de tand gevoeld over mijn boek In Parijs. Verder nog een lovende recensie bij Radio Nederland Wereldomroep.

Kijkt u vooral ook bij de andere recensies en reacties op inparijs.nl of bestel gewoon - lekker gek - direct een gesigneerd exemplaar, dat u nog mooi voor de kerstdagen in huis hebt.

Eerste recensies: 'Prachtig geschreven!'

De eerste recensies en reacties op In Parijs druppelen binnen. 'Ontzettend veel informatie die op een prettig onderkoelde manier wordt opgediend', 'mooi en treffend beeld van het huidige Frankrijk', 'lees kleine stukjes omdat ik het zo jammer vind dat het bijna uit is', 'leest als een trein', 'prachtig geschreven!', 'inspirerend'. Uitsluitend positief, daar ben ik natuurlijk erg blij mee.
Een overzicht en verwijzingen naar websites bij de rubriek lezersreacties op inparijs.nl.

De boekpresentatie (bericht 1000)

Ik ben nog wat zoekende naar wat beter past bij het nieuws op inparijs.nl en wat op dit weblog hoort. Een verslag van de boekpresentatie met enkele mooie foto's van Emile Gregoire staat in elk geval hier.

Update 17/10: ik kom er net achter dat dit het duizendste bericht is op Parijsblog. We tikken vrolijk door.

In Parijs bij de boekhandel

Langzaam stromen goede berichten over In Parijs binnen uit vele delen van het land. In 't Gooi zit een boekhandelaar die graag rondsnuffelt op Parijsblog, bij Selexyz in Groningen concurreert een stapeltje In Parijs met de (overige?) boeken over Azië, in Nijmegen schijnen ze er mooi bij te liggen en Maastricht wisten we al. Uit mijn geboorteplaats Haarlem vooralsnog geen berichten, ben benieuwd.

Zelf heb ik - met het risico mijn trein naar Parijs te missen - maandag vlak voor mijn terugreis nog even snel gekeken bij Atheneum aan het Spui in Amsterdam. Ik heb natuurlijk geen idee hoeveel ze er besteld hebben, maar ik zag er nog maar eentje liggen, op een presentatiekast bij de afdeling politicologie (waar ik tijdens mijn studie veel boeken kocht). Ik lag naast Dominique Moïsi, een vooraanstaande Fransman binnen de internationale betrekkingen, een mooie plek.

Verder kreeg ik te horen dat de Bijenkorf ze ook al heeft. Voor Selexyz Scheltema had ik geen tijd meer, maar daar lag In Parijs tussen Tommy Wieringa en Martin Bril (foto).
Nu het imperium van Ako en Bruna nog. Het zou toch in elk geval op de stations moeten liggen waar de Thalys naar Parijs vertrekt.

Dus nogmaals mijn oproep: blijf vooral naar In Parijs vragen, juist ook bij Ako en Bruna. Het antwoord dat ik suggereer op de vraag "zal ik het dan voor u bestellen?" is: "Nee, dan ga ik wel naar een boekhandel die het wel heeft." :-) (de schaamte voorbij...)

Boekpresentatie bij uitgeverij Balans

Binnenkort een verslagje van de boekpresentatie van vorige week dinsdag bij Balans. Hier alvast een leuke foto die ik doorgestuurd kreeg van fotograaf Emile Gregoire die zo vriendelijk was zelfs op dit feestje enkele mooie plaatjes te schieten. Hier ziet u mij een exemplaar signeren voor mijn vriendin.

Woensdag 7 oktober: signeersessie bij NL-borrel in Parijs

Morgen (woensdag 7 oktober) ga ik op de NL-borrel in Parijs een klein stukje voorlezen uit In Parijs. Ik heb een heel mooi stukje uitgekozen, mis het niet. De borrel begint om 20:30 en duurt tot in de kleine uurtjes. Zo rond 21:30 is mijn korte praatje, vermoed ik. Het vindt plaats in de wijnwinkel Lavinia wijnwinkel op 3, boulevard de la Madeleine, in het eerste arrondissement. Metro: Madeleine.

Een lach en een traan

De komende weken leest u met regelmaat kleine en grote nieuwtjes rond mijn boek In Parijs, dat 1 oktober verscheen.

Mooi citaat afgelopen zaterdag op een feestje bij een vriend in de Amsterdamse Watergraafsmeer: "Een ongesigneerde eerste druk van In Parijs wordt later een fortuin waard." (Toen ik reclame zat te maken voor mijn online bestelservice voor gesigneerde exemplaren, na ook al weer een paar boekjes getekend te hebben voor de vrienden.)

Verder nog een mooi verhaal uit het revalidatiecentrum van een ziekenhuis in Blaricum. Daar ligt mijn 86-jarige oma, die het wel een klein beetje gehad lijkt te hebben met het leven, zeker sinds ze een paar jaar geleden haar man verloor. Wel keek ze nog erg uit naar mijn boek, wat mij op sommige momenten net het zetje gaf om de deadline toch echt te halen.

Toen ik haar afgelopen middag het boek gaf, huilde ze van blijdschap. Dat ze het niet meer kan lezen (haar ogen zijn te slecht), vindt ze eigenlijk niet eens zo erg. Er staan ook hele mooie foto's op de middenpagina's en op de omslag (merci, Emile).
Toen we haar na een kop koffie en een kroket in de kantine in haar rolstoel terug parkeerden in haar slaapzaaltje met drie anderen, raakten we aan de praat met een mede-herstellende dame. Trots liet mijn oma het boek zijn. De dame glom. Ze was lerares Frans geweest en kwam vroeger minstens twee, vaak drie keer per jaar In Parijs. Met liefde wilde ze passages uit het boek voorlezen aan mijn oma. En mijn moeder moest volgende keer misschien ook maar even een gesigneerd exemplaar voor haar meegeven.

Foto: Uw correspondent signeert voor Arjan en zijn moeder, tijdens de boekpresentatie afgelopen dinsdag (meer foto's van dit literaire evenement waarbij le presque tout Amsterdam acte de présence gaf, volgen)

Het ligt er echt!

"Hebt u ook het boek In Parijs van Olivier van Beemen?" Over je gêne moet je bij zelfpromotie heenstappen, was een tip die ik kreeg van een andere onbekende schrijver. Dus vroeg ik gisteren bij boekhandel Pantheon in de Sint-Antoniebreestraat in Amsterdam naar mijn eigen boek.
Het was er niet. Maar het was wel besteld. Zou dinsdag binnen komen. Moest het apart gelegd worden? "Hmm, ik bén Olivier van Beemen," antwoordde ik na enige twijfel. "Ik was vooral nieuwsgierig."
De boekenverkoper vertelde me dat hij op grond van de catalogus van Balans twee exemplaren besteld heeft, wat volgens hem niet slecht is voor een debutant. Trouwe bloglezer François spotte het boek bij Selexyz wel, in de Dominicanenkerk in Maastricht. Een hele stapel nog wel.

Lieve lezers, vraag bij uw boekhandel vooral ook even naar In Parijs, liefst vergezeld van een welgemeend "daar heb ik goede dingen over gehoord" (de gêne voorbij...). Hartelijk dank.

Selexyz in Dominicanenkerk, Maastricht. Foto: François

Laatste nieuws: Potteriaanse taferelen in Amsterdam

Potteriaanse taferelen op dit moment hier in Amsterdam. Veel boekwinkels openen vannacht uitzonderlijk om twaalf uur 's nachts de deuren en sinds sluitingstijd vanmiddag hebben zich lange rijen gevormd. Vanaf donderdag 1 oktober mogen boekhandels In Parijs verkopen, het langverwachte debuut van journalist en nu ook auteur Olivier van Beemen.

'Ik moet een eerste druk van In Parijs zien te bemachtigen,' zegt Evert, een opgeschoten jongen uit de kop van Noord-Holland. Hij staat sinds half zeven voor deur, maar heeft alsnog enkele tientallen wachtenden voor zich. Hij betreurt het dat de lokale boekhandel in Schagen niet meedeed aan de actie. 'Niet zozeer voor mezelf, voor dit evenement kom ik graag naar Amsterdam, maar vooral jammer voor hen natuurlijk. Al die omzet die ze mislopen.'
Het Amsterdamse vriendinnengroepje waarvan Marjet en Eefje het middelpunt vormen, ginnegapt. Ze hebben alvast een glaasje brouilly gedronken om in de juiste stemming te raken. Ze vertrekken morgen met de trein naar Parijs en weigeren af te reizen zonder een exemplaar van In Parijs.
'Eigenlijk wilden we met de nachttrein,' verwijst Eefje naar een van de schaarse details uit In Parijs die al zijn uitgelekt, maar die bestaat niet meer. 'We nemen in elk geval een duik in de Seine,' vult Margreet haar vriendin aan.

Enfin, u begrijpt het al: u krijgt een een warme groet uit het dromenland van uw correspondent. Maar morgenochtend ligt In Parijs toch echt in de winkel. Zelf heb ik het boek al in handen gekregen op de boekpresentatie die gisteren plaatsvond. Het ziet er erg mooi uit en ik ben er heel trots op. Maar daarover later meer. Voor alle laatste nieuwtjes en gesigneerde bestellingen: inparijs.nl, zegt het voort...

Foto: Kaptain Kobold

Reserveer nu uw gesigneerde exemplaar van In Parijs

Inparijs.nl is online. Lees hier het begin van mijn boek en maak gebruik van het de mogelijkheid nu al een gesigneerd exemplaar voor te bestellen, direct van de auteur.

Dank gaat naar internetbureau TTY Internet Solutions

Vanuit Train Express Régional 17704

10:55 Ik ben sinds lange tijd weer eens op reportage ver van Parijs. Het verhaal waaraan ik werk, staat waarschijnlijk pas over enkele maanden in Elsevier, dus ik moet nog even geheimzinnig blijven. Wel kan ik schrijven dat ik nu in een intercity zit van Arles naar Lyon, aan weerszijden omringd door wijngaarden. De zon is net door de wolken gebroken.

Mijn boek In Parijs is nu naar de drukker. Ik kan er niets meer aan doen. Aan de ene kant een fijn gevoel, een opluchting, maar aan de andere kant leidt het ook tot de nodige stress. Wat als er toch nog een foutje in zit? (In ieder boek zit anderhalve fout, klinkt het in de uitgeverswereld). En had die ene passage of dat ene hoofdstuk toch niet net anders gemoeten?
Dat het boek naar de drukker is, betekent niet dat er voor mij niets meer aan te doen is. Nu moet ik namelijk mijn boek zien te verkopen, iets wat je als beginnende auteur goeddeels zelf moet zien te regelen. En dus schrijf ik bewerkte voorpublicaties, nieuwe verhalen met verwijzingen en zijn er bonnetjesacties. Details volgen. Gelukkig heb ik de laatste jaren voor veel verschillende opdrachtgevers gewerkt, dus ik heb contacten in de mediawereld. En ik ben druk bezig met mijn eigen site, waar het boek gesigneerd te koop zal zijn.
11:15 Inmiddels sta ik op station Le Teil. Ziet er aardig uit, tegen een steile heuvel. Om onduidelijke redenen worden we omgeleid via de rechteroever van de Rhône, terwijl de intercity normaalgesproken de linkeroever neemt. Duurt een halfuurtje langer. Het kan me niet zo veel schelen vandaag.

11:26 Cruas, een vreemd gezicht: oude dorpjes met kleine steentjes aan de linkerzijde van de trein, lieflijk tegen de berg gelegen, en vier enorme reactoren aan de andere kant.
11:41 Onverwacht, spectaculaire rit. We draaien nu van de berghelling de Rhône over in het plaatsje La Voulte sur Rhône.
12:22 Denk ik gewoon wat door het Rhônedal te slingeren, kom ik ineens langs Valence en Vienne... (Valencia en Wenen)

Wijngaarden in Rhônedal, foto: lemasurier2; Kerncentrale van Cruas, foto: Gential

www.inparijs.nl

Binnenkort open ik de website www.inparijs.nl met nieuws over mijn boek (dat 1 oktober verschijnt) en de mogelijkheid online een gesigneerd exemplaar te bestellen. Ook kunt u daar reacties achterlaten op het boek en leest u de laatste nieuwtjes. Maakt u zich geen zorgen over Parijsblog, die blijft ook gewoon bestaan en wordt de komende tijd weer regelmatiger bijgehouden.

Najaarscatalogus Balans online...

... met op pagina 14 de aankondiging van In Parijs.

In Parijs is af

Mijn boek is af. Tenminste, echt af is een boek waarschijnlijk nooit, maar de tekst is er, gaat nu langs meelezers, wordt door mijzelf nog bijgeschaafd, gaat naar de uitgever, komt terug, gaat weer naar de uitgever. Dat werk.
Tijd om er iets meer over te vertellen, wat ik al een tijdje geleden beloofde. In Parijs (misschien komt er nog een ondertitel) schetst een beeld van het Parijs & Frankrijk van nu, gezien vanuit mijn ogen. Ik neem de lezer mee op mijn reportages in alle uithoeken van het land, inclusief Parijs en de banlieue.
Er is veel aandacht voor Sarkozy, de tobbende socialisten, de oude Le Pen, maar ook voor de kapper in de Marais, Madame Aïach en andere minder bekende Fransen die ik de afgelopen jaren tegenkwam.
Ik geef vooral kleurrijke beschrijvingen, vertel (hopelijk) leuke verhalen en kom hier en daar met een sappige anekdote. Maar er zijn ook serieuze analyses. Ik geef mijn visie op de voorstedelijke rellen, op het CPE-conflict, op de presidenten Chirac en Sarkozy, op de rol van de islam, die hier anders is dan in Nederland.
In Parijs is chronologisch geschreven en is ook te lezen als het verhaal van een jonge journalist die op zijn 23ste in Parijs in het diepe gegooid wordt. De term coming of age is al ergens in mijn entourage gevallen.

Enfin, à vous de juger bien-sûr.

In Parijs verschijnt bij uitgeverij Balans en ligt 1 oktober 2009 in de winkel. Op de sites van onder meer Bruna, Libris Boek.net staat het al aangekondigd. Het boek heeft binnenkort een eigen site, inparijs.nl, die nu nog doorverwijst naar mijn blog.

Paris selon Gregoire: Auteursfoto

Foto en copyright: Emile Gregoire. Creative Commons not valid. Meer foto's op de website van Emile Gregoire.

Deze week heeft Emile Gregoire enkele foto's van mij gemaakt in de Marais, bij Bastille, in de metro en bij het Canal Saint-Martin, voor op de achterkant van het boek waar ik zo druk mee bezig ben. Ben er erg blij mee. Dit is er een van, maar niet de definitieve. Meer nieuws over het boek volgt nu echt snel.

Paris selon Gregoire: Quai de Seine

Foto en copyright: Emile Gregoire. Creative Commons not valid. Meer foto's op de website van Emile Gregoire.

Deze plaat zou u de komende tijd wel vaker tegen kunnen komen.

Il y a quelqu'un?

Hoop en vertwijfeling strijden om de boventoon in de blik van uw verslaggever. Zie ik daar mensen? Zou ik voor het eerst in vier dagen antwoord krijgen als ik iets zeg? Zou ik nog een gesprek kunnen voeren na een kluizenaarschap waar geen einde aan lijkt te komen? Er klinkt een piepje, en nog een. Ik slaak een zucht van verlichting. Het is de zelfontspanner. Ik verdwijn weer in mijn eigen wereld, waar Les Enfants Terribles elkaar met sneeuwballen bekogelen, in een uitvoering van Philip Glass. Ik blijf nog even buiten. Binnen wacht stilte en het zware juk dat ik mijzelf heb opgelegd. Het juk van het schrijverschap.

Schrijven

Maandagavond, negen uur. Het is donker in het huisje. Twee kaarsen verlichten de grote houten tafel naast mijn MacBook, even verderop staan twee kleine lampjes. Jammer dat ik geen oude typemachine gebruik of met pen en papier schrijf, anders zou ik zo uit de negentiende eeuw gestapt kunnen zijn. Een glas rode wijn is de beloning die ik mezelf in het vooruitzicht stel als ik voldoende op papier heb staan.

Ik ben een paar uurtjes geleden aangekomen in het huisje waar ik de komende dagen een goed begin wil maken aan mijn boek, waarover zoals gezegd later meer. Met mijn rug zit ik naar het elektrische kacheltje, da’s minder negentiende-eeuws. Het is koud op het platteland. Mee zijn Flaubert (L'Education sentimentale) en mijn nieuwe held Jules Verne (Paris au XXe siècle). En een zwembroek: er is een mooi zwembad om de hoek, dichter bij dan de bakker, de slager en de alimentation. En zeker dan internet.

De fietstocht van het dichtstbijzijnde station, op vijftig kilometer, hierheen was bijzonder. Door bossen voerde het, over glooiende weiden en langs mooie meertjes en kastelen. Aan de omstandigheden kan het in ieder geval niet liggen. Aan mij om mooie hoofdstukken op papier te krijgen.

Foto: Creativity + Timothy K Hamilton

Kluizenaar

Foto: Panaromas

Deze week leef ik als een kluizenaar. Ik trek mij terug in een huisje (niet hetzelfde als op de foto) op het Franse platteland, ver van de bewoonde wereld. Geen internet, geen tv en de mobiele telefoon heeft nauwelijks bereik. Ik ben bezig aan een boek (meer info daarover volgt) en hoop dat ik me goed kan concentreren. Ik sluit echter niet uit dat ik morgen alweer in de trein spring omdat ik niet tegen zoveel eenzaamheid blijk te kunnen. Hoe dan ook: blogstukjes staan - net als dit bericht - voorgeprogrammeerd en een stadje tien kilometer verderop schijnt een internetcafé te hebben, dus hopelijk kan ik u op de hoogte houden van mijn verblijf. Zondag is het in ieder geval gedaan met de kalmte.