Sarko in de Ierse skybox

Haha, Ierse humor: Sarko die een box bestelt in het stadion waar Frankrijk zich vanavond moet zien te kwalificeren tegen de Ieren.

Wat??? Je bent supporter van Paris Saint Germain?

Parijsblog ontwaakt langzaam uit het zomerritme. Om te beginnen een erg grappig filmpje over een jongetje dat zijn vader vertelt dat hij supporter is geworden van PSG.

Lyon onttroond als Frans kampioen

Even bewijzen dat ik een echte man ben: na het songfestival nu een bericht over voetbal. Op de Franse velden is namelijk een revolutie gaande. Olympique Lyon wordt dit jaar voor het eerst sinds ik hier woon geen kampioen. De strijd om de eerste plaats in de Ligue 1 gaat tussen de Girondins de Bordeaux en Olympique Marseille. Bordeaux staat in het klassement drie punten voor, maar Marseille (met coach Eric Gerets - die ik ooit een vraag stelde op een persco - en middenvelder Boudewijn Zenden) kan op hetzelfde aantal punten komen, als het thuis Lyon verslaat. Die wedstrijd begint nu. OM heeft een iets beter doelsaldo.
Nu we het toch over spannende ontknopingen in voetbalcompetities hebben: er was even sprake van een Belgische beslissingswedstrijd in het Stade de France, waar Anderlecht en Standaard Luik uit zouden moeten maken wie de Jupiler Liga wint. Dat bleek een soort van Belgenmop van de Luikenaren.

Le Vélodrome, het stadion van Olympique de Marseille. Foto: goldenbembel

Het Franse lied: Magic System (feat Khaled & Franck Ribéry) - Même pas fatigués

De Franse zomerhit van 2009, gok ik zomaar. Geweldig. Magic System uit Ivoorkust in samenwerking met Khaled (in Nederland vooral bekend van Aïcha) uit Algerije en voetballer Franck Ribéry uit Boulogne-sur-Mer in de videoclip. Songtekst bij reacties.

Zizou favoriete Fransman

Ex-voetballer Zinedine Zidane is volgens de stemmende lezers van Parijsblog de populairste Fransman. Dat zal hem deugd doen. Het gerucht doet de ronde dat hij binnenkort voorzitter van Real Madrid wordt. Filmsterren Audrey Tautou, Gérard Depardieu en Catherine Deneuve vormen samen met Sarko de subtop.

Zidane in Algiers. Foto: Zedamnabil

De toekomstige koning van Iran?

Uw correspondent in gesprek met Reza Pahlavi, kroonprins van Iran. Foto: Ilse Leenders

Ik sprak een paar jaar geleden al eens een wethouder van Ajaccio die als het allemaal net iets anders was gelopen keizer van Europa was geweest, vandaag interviewde ik voor Elsevier een banneling die al enkele decennia Sjah van Perzië had kunnen zijn. En de hoop nog steeds niet heeft opgegeven.
Reza Pahlavi jr. hoopt een fluwelen revolutie te ontketenen in zijn land, die een eind moet maken aan de macht van de geestelijke leiders. De pijlers van zijn droomstaat zijn de rechten van de mens, een parlementaire democratie en scheiding tussen kerk en staat. Voor zichzelf ziet hij een rol zoals Juan Carlos speelde bij de overgang naar democratie in Spanje, na de dictatuur van Franco. Hij legt het een en 't ander uit in het boek Iran, l'heure du choix en in een interview eind deze maand in Elsevier.
Ik sprak hem op een locatie in Parijs, die ik niet bekend mag maken, omdat er nogal wat mensen zijn die Pahlavi liever dood zien dan levend. Twee Franse politieagenten met oortjes controleerden of fotografe Ilse Leenders en ik geen wapens in onze tas meebrachten en fouilleerden mij (de fotografe niet).
Tja, waar praat je dan met zo'n sjah over om het ijs te breken? Uiteraard, over voetbal. Hij begon er zelf mee. Het trauma van 1978. Nee, niet Rensenbrink op de paal in de laatste minuut, maar de nederlaag waarmee Iran debuteerde op het WK, 0-3 tegen Nederland. Of ik me Cruijff herinner, zegt hij vanachter zijn laptop terwijl hij even een mailtje afmaakt, waarna hij nog eens wat beter kijkt en zegt: 'O nee, daar ben je waarschijnlijk te jong voor.' Mooi.
Ik kon er fijn op inhaken door te beginnen over de film Offside van regisseur Jafar Panahi, die ik twee jaar geleden interviewde op het filmfestival van Rotterdam. Een film over Iraanse vrouwen die het voetbalstadion niet in mogen. Het ijs was gebroken. Verdere bevindingen dus later deze maand in Elsevier.

Er loopt nog wel voetbaltalent rond in Frankrijk

Raymond Domenech blijft bondscoach

Goed nieuws voor Nederland. Raymond Domenech (die van het bizarre huwelijksaanzoek) heeft de eer niet aan zichzelf gehouden en blijft bondscoach van Frankrijk.

Domenech: één project, Estelle trouwen

Ik moet bij de medekijkers checken of hij het nu echt zei. De vice-wereldkampioen heeft zojuist onder zijn leiding één punt behaald uit drie wedstrijden, één doelpunt gescoord in 270 minuten voetbal en is vernederd door Roemenen, Nederlanders en Italianen. Je verwacht een mea culpa. Je hoopt dat hij de eer aan zichzelf houdt en opstapt.
Maar wat doet de Franse bondscoach Raymond Domenech?
Hij kijkt zwoel in de camera en vraagt voetbalpresentatrice Estelle Denis ten huwelijk. Zij staat op het punt de nabeschouwing te presenteren en doet haar uiterste best enigszins kritisch uit de hoek te komen.
Ik heb al vaker geconcludeerd dat Fransen weinig begrepen hebben van voetbal, maar was toch weer verbaasd.

Parijs kleurt nu echt oranje

Foto: CharlesFred

De oranjegekte in Parijs is steeds minder subtiel. Overal in de stad hebben opportunistische voetbalfans hun ondernemingen vannacht spontaan oranje geschilderd. In veel gevallen kopen ze er meteen een fiets bij, om zo authentiek mogelijk over te komen.

Uit het hol van de leeuw

In de hitte van het moment, vanuit het hol van de leeuw. Vergeef me een eventuele spelfout. Feest in Parijs, maar niet voor de Fransen...

Allez les bleus, zingen de Nederlanders
(Van onze correspondent Olivier van Beemen)
PARIJS (GPD) _ ,,Oranje is de lelijkste kleur ter wereld”, zegt Talal. Hij staat buiten op straat bij café Politburo in de wijk Le Marais in het centrum van Parijs. ,,Ik heb thuis nog twee oranje shirts. Die zijn nu te koop”, zegt zijn vriend Julien.
Het is rust tijdens de EK-wedstrijd Nederland – Frankrijk, 1-0. De twintigers Julien en Talal behoren tot de schaarse bezoekers van het café die hun team redelijk fanatiek aanmoedigen. Niemand in het café draagt een blauw voetbalshirt, zoals het Franse elftal. Achter het scherm zitten jongeren rustig te praten. Boven de tv hangt een bordje ‘opium’ met een pijl naar beneden: voetbal, opium voor het volk.
Het contrast met Klein Holland aan de overkant kan bijna niet groter. Die bar was ooit in Nederlandse handen, maar wordt nu gerund door Fransen. Iedereen is er oranje en het feest barst bij het doelpunt van Dirk Kuyt in de negende minuut direct los. In het Politburo blijft het stil. Het handjevol Nederlanders dat niet meer in Klein Holland paste, houdt zich koest.
,,We hebben de bal niet vaak. We hebben de bal niet vaak”, zegt de Franse commentator vrij wanhopig na een minuut of twintig spelen. Het blijft uitzonderlijk stil in het café.
Dan leeft het Franse elftal op en ontstaan er grote kansen. Ook het Politburo leeft op en blijkt uiteindelijk meer voetballiefhebbers te kennen dan vermoed. ,,Hou nou toch op”, zegt een op het oog gedistingeerde brunette wanneer Van der Vaart neervalt na een slaande beweging van Makalele. ,,Niets aan de hand, voetballen”, vindt ze.
In een nabijgelegen café-restaurant kijkt een vijftiental Nederlanders de tweede helft. Ook zij pasten er niet meer bij in Klein Holland. In dezelfde zaal zit een tiental Fransen te eten. Ze lijken nauwelijks op of om te kijken.
Wanneer Thierry Henry het enige Franse doelpunt maakt, blijkt het ze toch niet compleet koud te laten. Enig gejuich klinkt op, vooral in de richting van de luidruchtige Nederlanders, die zich naar vaderlandse maatstaven overigens alleszins beschaafd gedragen.
Direct daarna valt de voor Frankrijk dodelijke 3-1. De eters eten door. De Franse serveerster kijkt niet geamuseerd. ,,Iets kalmer”, bromt ze. De Nederlanders raken uitbundig en zetten in fraai accent de Franse aanmoedigingskreet ‘Allez les bleus, allez les bleus’ in. Een kleine glimlach kan er vanaf bij de eters.
Allez les bleus klinkt de rest van de avond niet meer in Parijs. Het blijft er niet lang onrustig, of het moet in de buurt van de volstromende nachtclubs en hippe cafés zijn geweest. En bij Klein Holland.

Vooralsnog geen voetbal op groot scherm in Parijs

Zojuist maar eens de gemeente gebeld of er nog ergens in de stad voetbal te kijken valt op een groot scherm in de buitenlucht, zoals vaak op het Place de l'Hôtel de Ville gebeurt of twee jaar geleden in het Stade Charléty. Vooralsnog gebeurt dat dit jaar helaas niet. Als Frankrijk zich voor de tweede ronde plaatst, waarschijnlijk wel, zei de medewerkster. Wordt mijn verhaal van vandaag maar weer eens bevestigd.
Nog meer belangrijke informatie: wie dinsdag in Frankrijk liever Nederland-Roemenië kijkt dan Frankrijk-Italië, stemme zijn télé af op de zender W9 (ook nooit van gehoord). Je moet er wel kabel voor hebben.

Voorspelling Nederland - Frankrijk

Uw correspondent doet vanavond voor de GPD-kranten verslag vanuit Parijs, waar het hopelijk doodstil zal zijn door alle teleurstelling. Waarschijnlijk verschijnt er ook nog wel iets op het blog. Wat zijn jullie prognoses? Of waren jullie juist zo blij dat ik tot vandaag nog bijna geen woord had vuil gemaakt aan het EK voetbal? Zelf zet ik consensueel in op 1-1.

Fransen en voetbal: een verstandshuwelijk

De lange arm der wet waagde gisteren weliswaar een laffe poging mijn programma te verstoren, toch maakte ik een verhaal over de beleving van voetbal in Parijs en in Frankrijk. Houden Fransen eigenlijk van voetbal? Daar lees je vandaag over op (jawel) de voorpagina van Het Financieele Dagblad of hier.

Allez les bleus. Foto: eo7817

Vervalste loting Franse beker?

Zondag vond de loting plaats voor de halve finales van de Franse beker, met deelnemers Olympique Lyon en Paris Saint-Germain uit de eerste liga en Amiens en Sedan uit de tweede. Toen directielid Bernard Lacombe gevraagd werd naar een eerste reactie op het gegeven dat zijn team thuis moet spelen, zei hij: 'Op het veld van de tegenstander spelen is altijd zwaar, dat zagen we gisteren. Sedan heeft het goed gedaan, maar een thuiswedstrijd is wat we graag wilden.'

Dat zijn team tegen Sedan moest, was toen nog onbekend, maar kwam even later wel uit de ballenbak. Bij Lyon zeggen ze dat de opmerking over Sedan ging over de uitwedstrijd die dat team had gewonnen op het veld van Bordeaux. Iets als: ja, maar sommige teams komen bij een uitwedstrijd ook tot grootse prestaties. Maar dat zei hij niet.
Lyon en PSG, twee van de rijkste teams uit de Ligue 1, ontlopen elkaar in de halve finales. PSG, dat achttiende staat in de competitie en mogelijk degradeert, speelt uit tegen Amiens.

Alle Fransen positief over Noord-Frankrijk?

Nee, één groepje voetbalsupporters van Paris Saint Germain verzet zich tegen de hype rond de Ch'tis, de nieuwe knuffelberen van Frankrijk. Tijdens de finale van de Coupe de la Ligue in het Stade de France gisteren verwelkomden ze het voetbalteam uit Lens (dat in tegenstelling tot Bergues wel echt in het Ch'ti-gebied ligt) met het spandoek: 'Pedofielen, werklozen en inteelt: Bienvenue chez les Ch'tis' (foto van France 3 bij Lepost.fr).
PSG won de beker (2-1) maar krijgt waarschijnlijk ook een zware straf. De club heeft een reputatie op het gebied van supporters die zich misdragen. De voorzitter PSG bood zijn excuses aan en zei dat zijn plezier goeddeels vergald was door de actie.

Olympique Marseille uitgeschakeld door Carquefou

Ochtendgloren in Carquefou. Foto: Docker47 (flickr)

Het lokale voetbalteam van Carquefou heeft in de Franse beker zojuist de miljonairs van Olympique Marseille uitgeschakeld. Het amateurteam uit een plaatsje nabij Nantes scoorde in de beginfase en verdedigde de voorsprong ruim 80 minuten fier. Boudewijn Zenden en zijn companen probeerden van alles in het stadion van Nantes, waar Carquefou voor de gelegenheid speelde, maar het haalde niets uit. Carquefou gaat nu door naar de kwartfinale. Hier een eerder bericht over de Coupe de France.

Patrick Kluivert in het Franse hoge noorden

IJskoud is het in het noodstadion Stadium Lille Métropôle in de voorstad Villeneuve d'Ascq net buiten Lille (Rijsel voor de Vlamingen). Spelers en supporters wachten al jaren op een nieuw stadion, maar dat komt er maar niet. Tot die tijd zijn ze aangewezen op een veredelde atletiekarena buiten de stad.
Wanneer ik met een Engelse vriend naar binnen wil lopen, houdt een steward ons tegen als hij onze kaartjes ziet. 'Dit is de ingang voor les places de merde (de kutplaatsen), jullie hebben een goede plek, daar verderop.' Heerlijk, die Noord-Franse eerlijkheid.
Onze betere plek blijkt in ieder geval overdekt, wat in de stromende regen geen overbodige luxe is. Wij rillen al van kou en hebben enigszins te doen met de toeschouwers op de kutplaatsen.
Ik ben afgereisd omdat de wedstrijd ook een Nederlands tintje heeft: Patrick Kluivert (Lille) tegen Boudewijn Zenden van Olympique Marseille. Dat team wordt bovendien gecoacht door de halve Nederlander Eric Gerets (ex-PSV). Na mijn mindere ervaring vorige week, twijfelde ik even of ik wel moest gaan, maar ik besloot dat het een aardige afleiding is.
Gerets houdt Zenden deze avond op de bank, maar Kluivert speelt gelukkig wel. En hij scoort zowaar, zijn eerst velddoelpunt sinds hij voor Lille OSC uitkomt. Marseille komt snel terug door Niang, waarna de wedstrijd verder nauwelijks om aan te zien is. Het commentaar van mijn vriend over Kluivert is redelijk positief. He was the only player in his team who looked remotely like a football player.
In het perszaaltje komt een twintigtal journalisten na afloop samen voor de persconferenties van Gerets en Claude Puell, de trainer van Lille. Ik vind persconferenties nooit zulke fijne situaties, maar durf Gerets toch een vraag te stellen. Ik vraag hem wat hij van het niveau en de speelwijze vindt van de Franse competitie (die is in mijn ogen bijzonder saai, defensief en niet bijster hoogstaand, maar dat zeg ik niet).
Gerets antwoordt vermoeid dat hij die vraag al 25 keer heeft beantwoord, maar dat hij het nog wel een 26ste keer wil doen. Hij vindt de ligue un van hoog niveau en vooral technisch zeer interessant.
Dan komen de eerste spelers binnendruppelen achter een soort hekje in de zaal, waardoor ze gescheiden blijven van het journaille. Ik vraag een jonge vrouw of zij weet om welke spelers het gaat, maar ze blijkt een sportverslaggeefster uit Nederland, die voor Spits hetzelfde idee had als ik.
Zenden komt niet, maar Kluivert verschijnt strak in het pak het perszaaltje. Hij oogt enthousiast en lijkt behoorlijk afgevallen de laatste tijd. We hebben een aardig gesprekje, maar helaas slaag ik er niet in hem binnen korte tijd politiek incorrecte uitspraken te ontlokken. Hij ziet het nietige, deprimerende Lille (mijn woorden) als 'nieuwe uitdaging'. Nu hij heeft laten zien goed te kunnen voetballen voor grote clubs, wil hij dat ook laten zien bij een kleinere club.
Hij zegt het verder goed naar zijn zin te hebben en heeft nog steeds de ambitie voor het Nederlands elftal te spelen. Hij hoopt vooral te schitteren met de Olympische ploeg in Peking volgend jaar.
Het uitgebreide verslag staat morgen in (een deel van) de regionale kranten.

Tartan Army verovert Parijs

Enigszins vertraagd: woensdag was ik met een Engelse vriend, zijn Franse vriendin, zijn Schotse vader en diens Engelse vrouw naar de EK-kwalificatiewedstrijd Frankrijk - Schotland in het Parijse stadion Parc des Princes, waar de lokale club PSG jaar in jaar uit matig speelt. Voor de duidelijkheid: het gaat hier om voetbal en niet om die andere sport waar Fransen tegenwoordig zo dol op zijn, rugby.
We hadden kaarten voor een van de Franse vakken, maar in het stadion bleek dat de Schotse supporters, bekend als de Tartan Army, besloten hadden er een thuiswedstrijd van te maken. We werden aan vrijwel alle kanten omringd door Schotten: We'll be coming. We'll be coming. We'll be coming down the road. When you hear the noise of the Tartan Army Boys we'll be coming, down the road! Af en toe klonk daar zachtjes tussendoor: Allez les bleus, les bleus.
De Schotten blonken uit in sportiviteit. Tijdens het Franse volkslied klapten ze vrolijk mee en als het 3-0 voor Frankrijk zou worden (wat de meesten verwachtten), hadden ze alsnog twee fantastische dagen in Parijs.
Minder blij waren twee Schotse supporters toen ze mijn vriend aan het begin van de tweede helft ontmaskerden als English in disguise (een halsmisdrijf in Schotland). Maar zelfs dat werd voor deze keer sportief opgevat. Met mijn rode haar stuitte ik overigens ook nog op enige discriminatie, positieve. Ik zou zo door kunnen gaan voor een Schot, verzekerde hetzelfde tweetal me. Of dat een groot compliment is, laten we maar even terzijde.
Frankrijk domineerde de wedstrijd, maar was nauwelijks gevaarlijk. Schotland zou dolblij zijn met een gelijkspel. Vlak na rust kreeg Frankrijk twee goede kansen, maar even later was het James McFadden die met een gigantische poeier scoorde voor de Schotten (filmpje). Het stadion explodeerde en twee omvangrijke Schotten landden onbedoeld op de beide vrouwen in ons gezelschap. Ook dat werd gemoedelijk opgelost. Een mooie voetbalavond.

Kluivert naar Lille, Zenden bij Olympique Marseille

De Franse voetbalcompetitie is nooit erg in trek geweest bij Nederlanders. Te weinig geld, lege stadions, geen buitengewoon hoog niveau: dat zullen de voornaamste redenen zijn. Uitzonderingen zijn Richard Witschge (Bordeaux, 1993-1996) en Johnny Rep, die met veel succes bij het Corsicaanse SC Bastia (1977-1979) en Saint-Etienne (1979-1983) speelde. De Franse groep Mickey 3D schreef in 2003 zelfs een hommage voor hem (zie hieronder).
Sinds een jaar oefent de Franse competitie enige aantrekkingskracht uit op Nederlanders. Vorig seizoen probeerde Patrick Paauwe het een jaar bij Valenciennes, waar hij alweer weg is, en dit jaar spelen Boudewijn Zenden en Patrick Kluivert in de Ligue 1. Zenden speelde al een aantal wedstrijden bij Olympique Marseille (dat uitkomt in de Champion's League) en Kluivert gaat naar Lille.

Als jullie nog meer Nederlandse voetballers in Frankrijk kennen, hoor ik het graag.

Ségolène Zidane...

...tegen Nicolas Materazzi

Milan Baros racist?

Milan Baros, de man van de gelijkmaker in de legendarische EK-wedstrijd Nederland-Tsjechië (2-3) in 2004, wordt beschuldigd van racisme. Hij speelt tegenwoordig voor Olympique Lyon en maakte, zo lijkt het, duidelijk dat zijn zwarte tegenstander van Stade Rennes, Stéphane M'Bia, niet zo fris rook. Het ziet er niet bijster vriendelijk uit. Volgens Lyon wilde de Tsjech, die nog niet zo goed Frans spreekt, duidelijk maken dat hij wel erg strak gedekt werd door de Kameroenees. Oordeel zelf.

Enzo Zidane

Fans van Zidane hoeven nog maar een paar jaartjes te treuren over het einde van de carrière van Zinedine. Diens 12-jarige zoon Enzo lijkt er klaar voor om in de voetsporen te treden van zijn beroemde vader. Aan de techniek zal het in ieder geval niet liggen. In het filmpje hierboven wint Enzo Zidane met Real Madrid een internationaal toernooi, waarbij zijn team in de finale (nu al) afrekent met FC Barcelona.

Lille - Manchester in Lens (2)

Zag net dat voetbalclub LOSC Lille wil dat de Europese voetbalbond Uefa Manchester United diskwalificeert. De toestanden in het stadion zouden zijn te vergelijken met het gedrag van de supporters van Feyenoord in Nancy. Dat lijkt mij nogal overdreven. Met de beperking dat ik dinsdag aan de andere kant zat van het stadion, dus honderd meter verderop, leken de 'ongeregeldheden' wel mee te vallen. Braamhaar zou Giggs ook hebben aangemoedigd de vrije trap snel te nemen. A suivre...

Voetbal in Lens

Filmpje van omstreden doelpunt van Ryan Giggs (Manchester United) tegen Lille.
Via You Tube van Arabische tv-zender.

Lens is een weinig aantrekkelijke stad. Terecht dat ze een dependance krijgen van het Louvre, die in 2009 moet openen. Deze maand waren er enkele financiële problemen, maar die zouden nu weer zijn opgelost. Zie ook dit bericht. De Lensois zullen raar opkijken wanneer er binnenkort Japanners in de stad gesignaleerd zullen worden.
Tot die tijd is voetbal in Lens een stuk belangrijker dan kunst. Niet voor niets heeft de stad een stadion met meer zitplaatsen (41.809) dan inwoners (35.200). Ik was gisteravond in het Stade Félix Bollaert voor de voetbalwedstrijd in de Champion's League tussen LOSC (uit Lille) en Manchester United, met een Engelse vriend die groot fan is van Van der Sar en zijn kameraden. We hadden kaarten tussen de Franse supporters geregeld.
Een aardige wedstrijd, met twee hoogtepunten: een afgekeurd doelpunt van de enige aanvaller van Lille, met de onvergetelijke naam Odemwingie, waarbij de reden voor afkeuring vanaf de tribune een raadsel was. En een vrije trap van Ryan Giggs (filmpje), die de bal volgens de Lillois te vroeg nam, waarna de Fransen overwogen de wedstrijd te boycotten. 'Heerlijk, er gaat niets boven een omstreden, onterechte overwinning,' concludeerde mijn vriend na afloop.
Op weg van het stadion richting centrum hebben we nog gewerkt aan de vrede tussen de volkeren, door een arm over de schouder van een jongen te leggen die graag wilde bewijzen dat de Fransen wel degelijk progressie boeken in het Engels. 'Fuck you English', begroette hij ons.
Tegen de verwachting in antwoordden wij op vriendelijke toon in de taal van Molière en vertelden hem dat wij ook vonden dat de goal van Lille onterecht was afgekeurd, waarop hij - op zijn manier - zijn excuses aanbood en zei dat hij zo baalde dat de rijke club het voordeel krijgt van de scheidsrechter. Dat was overigens een Nederlander, Eric Braamhaar, die zich niet bijzonder populair heeft gemaakt in Noord-Frankrijk. 'Arbitre enculé' schalde het minutenlang door het stadion, vrij vertaald: hij is een hondenlul.

Noord-Franse stad Lens. Foto: Olivier van Beemen

Kaarten voor risicowedstrijd in Frankrijk

Feyenoord is nu toch uitgesloten van de Uefacup als straf voor de supportersrellen in Nancy, op 30 november vorig jaar. Of die sanctie terecht is of niet, vind ik lastig te beoordelen, maar dat hoef ik gelukkig ook niet.
Zonder het gedrag van de hooligans goed te praten, stelde de directie van Feyenoord ook vraagtekens bij de regeling van kaartverkoop in Nancy. 'Meteen na de loting hebben we Nancy gewaarschuwd om geen tickets in de vrije verkoop aan Nederlanders te verkopen,' zei financieel directeur Onno Jacobs vlak na de rellen. Dat gebeurde toch, onder meer aan hooligans die in Nederland een stadionverbod hebben.
Hoewel ik het zeer prijzenswaardig vind, dat je in Frankrijk gewoon een kaartje kunt kopen voor een voetbalwedstrijd, zonder dat je daar allerlei clubcards voor nodig hebt, is het de vraag of de verkoop in Frankrijk niet iets te vrij is.
Met Engelse vriend James, groot fan van Manchester United ga ik 20 februari naar de wedstrijd tussen zijn favoriete team en het Franse LOSC uit Lille. Die wedstrijd wordt gespeeld in het Noord-Franse stadje Lens, dat een stadion heeft waar meer mensen inpassen dan het stadje inwoners heeft.
Zo gebeurde dat enkele jaren geleden precies hetzelfde: zelfde teams, zelfde plaats. Het ging er hardhandig aan toe, vertelde James me, die er toen ook al bij was. Opstootjes, hard optreden van de politie, dat werk.
Frankrijk is de afgelopen maanden herhaaldelijk met voetbalgeweld geconfronteerd geweest: behalve Nancy was er ook een supportersrel in Parijs, net buiten het stadion van PSG. Daarbij viel zelfs een dode te betreuren. Toch is het nog steeds eenvoudig een kaartje te kopen.
Ok, je moet ervoor naar Lille, maar een beetje fan draait daar zijn hand niet voor om. Bij aanschaf van de kaartjes werd mij niet om legitimatie gevraagd. Ze vroegen alleen waar ik vandaan kwam. Zonder problemen kocht ik drie kaarten voor de wedstrijd, waarbij ik met James en nog een Engelse vriend van hem zal vertoeven tussen de Franse supporters.
Wij zullen er in ieder geval geen misbruik van maken, dat is beloofd.

Bruut uit slaap verstoord door Rotterdams voetbalgeweld

Ik wilde deze nacht gebruiken om eens goed bij te slapen. Tegen alle gebruiken was het al voor tien uur 's avonds pikdonker in mijn appertement. Totdat de telefoon ging. Aan het nummer zag ik dat het de GPD-redactie in Den Haag was. Verward vroeg ik me af of het al ochtend was, maar zo voelde het niet.
Het bleek ook niet zo te zijn. Het was de chef buitenland met de mededeling dat supporters van Feyenoord zich dermate misdroegen tegen een provincieclubje in Oost-Frankrijk (AS Nancy), dat de ordebewakers zich gedwongen zagen te reageren met traangas. (sinds dit voorjaar weet ik niet alleen hoe dat voelt, maar ook wat je ertegen kunt doen). De wedstrijd lag stil, het publiek was naar huis en een aantal spelers kon nauwelijks nog doorvoetballen.
Of ik even snel een stukje kon maken met enkele eerste reacties uit de Franse media. Nog slaapdronken heb ik toen maar ja gezegd. Na de onderbreking is de wedstrijd overigens nog uitgespeeld, maar veranderde er niets meer in de stand: 3-0 voor de Fransen. En nu ben ik niet echt moe meer...

Stress

Gisteren was waarschijnlijk de meest gestresste dag uit mijn prille journalistieke carrière. Op het programma stonden:

- De uitwerking van een verhaal uit de Alpen, waarvoor ik nog twee niet bijzonder belangrijke mensen moest bellen voor een reactie. Probleem daarbij is dat niet bijzonder belangrijke mensen toch bijzonder lastig bereikbaar zijn, vaak lastiger dan belangrijke, en nooit terugbellen.
- Een interview met een bijzonder belangrijk persoon en direct daarna: het uitschrijven daarvan. Later meer...
- Voetbalwedstrijd Frankrijk-Italië, die om elf uur was afgelopen en waarvan ik uiterlijk om 23:15 een verslag op moest sturen.

Het is allemaal min of meer gelukt, al kwam mijn voetbalverslag door problemen met de internetverbinding twintig minuten later dan gepland. Ik vrees dat het niet in veel GPD-kranten is mee gegaan.

De wedstijd was trouwens fantastisch. Na de oefenwedstrijd tegen Tsjechië (0-2) en een semi-oefenwedstrijd tegen Turkije (3-2) voor de Confederatiebeker, beide in 2003, was het voor het eerst dat ik het Stade de France tijdens een voetbalwedstrijd compleet uitverkocht zag, met 80.000 toeschouwers.
Al na 69 seconden kon de ongenaakbaar geachte keeper Buffon van Italië voor het eerst vissen. Frankrijk speelde bijzonder sterk, moest na de 2-1 een beetje oppassen, maar speelde het duel daarna op grootse wijze uit. Chapeau.

Cursus Italiaans

Het Franse tijdschrift Paris Match claimt met gebruik van nieuwe beelden die inzoomen op Marco Materazzi, de exacte beledigingen tegen Zinedine Zidane te hebben gevonden. Poëzieliefhebbers, zet u schrap:

"Oh ! Levati finocchio. Con la tua puttana di tua sorella. Merda. Anzi. Ti spacco il culo."

Dat komt neer op:

"Oh! Rot op, nicht. Met je hoerenzus. Stuk stront. Ik zal je reet uiteenrijten."

Een waardige afsluiting van het hoofdstuk Zidane - Materazzi.

Zidane en Thuram

Lilian Thuram mag dan tegen Italië waarschijnlijk zijn laatste wedstrijd voor Frankrijk hebben gespeeld en Zinedine Zidane zijn laatste wedstrijd tout court, beiden doen nog steeds van zich spreken.
Zidane moet zich vandaag bij de wereldvoetbalbond Fifa verantwoorden voor zijn kopstoot tegen de Italiaan Marco Materazzi en Thuram, die bekend staat als de linkse intellectueel van het team, deed enkele schokkende uitspraken in een interview met het tijdschrift Les Inrockuptibles.
Ik heb het interview nog niet gelezen, maar volgens een persbericht noemde hij Materazzi een 'ziekte (...) die niet zou moeten bestaan'.
Bovendien waarschuwde hij voor de sarkoïsation des esprits, de 'sarkoïsering' van de gedachten. Dat is een variant op de lepenisation des esprits, dit maal niet verwijzend naar Jean-Marie Le Pen, maar naar minister van Binnenlandse Zaken Nicolas Sarkozy. Die is in de ogen van Thuram bijna even gevaarlijk als de leider van het Front National. Het wegsturen van illegalen vergeleek Thuram in het interview met 'deportatie'. 'Schandalig,' was de reactie van een UMP-partijgenoot van Sarkozy.

Zinedine Zidane heeft gesproken

Zinedine Zidane geeft uitleg op Canal+. Foto van deze site

Het waren zijn moeder en zijn zus, die Materazzi tot drie keer aan toe beledigd heeft. Zinedine Zidane herhaalde de beledigingen niet letterlijk, maar bevestigde dat de diverse liplezers gelijk hadden. Hij vond de provocatie zo erg, dat hij geen spijt heeft van de kopstoot. Als man kun je dat niet tolereren, zei hij. Wel bood Zizou de vele jonge kijkers zijn excuses aan. Don't do this at home. Hij komt niet terug op zijn beslissing met voetbal te stoppen en zal meewerken aan het Fifa-onderzoek. Mogelijk wordt de Gouden Bal voor de beste speler van het toernooi hem afgenomen.

Het hele interview bekijk je op de site van Canal+.

Hij zal spreken

Vanavond om acht uur zal Hij spreken. Zidane zal zijn versie van de 108ste en 109de minuut van de WK-finale vertellen op Canal+, een van zijn belangrijkste sponsors.

In de tussentijd: de vijf smerigste overtredingen van Marco Materazzi op de site van Le Nouvel Observateur. Collega Fokke Obbema van de Volkskrant ontdekte dit filmpje voor mij.

Raymond Domenech blijft

De aanvankelijk geplaagde en nu op handen gedragen bondscoach van Frankrijk, Raymond Domenech, tekent bij tot en met het Europees Kampioenschap in 2008 in Oostenrijk en Zwitserland. De kwalificatie belooft geen sinecure te worden: Frankrijk zit in een poule met Italië (!), Oekraïne (kwartfinalist op WK), Schotland, Georgië, Litouwen en de immer lastige Faeröer.

Zizou - Materazzi

Laatste nieuws in dé affaire: Materazzi geeft in Gazetto dello Sport toe Zidane beledigd te hebben, maar zegt niet precies hoe. Hij is niet 'gecultiveerd' genoeg om hem voor terrorist uit te maken, omdat hij niet weet wat een moslimfundamentalistische terrorist is. Zijn moeder zou hij ook niet beledigd hebben, omdat hij zijn eigen moeder op jonge leeftijd verloor. Deze informatie komt van de site van de Franse sportkrant L'Equipe.

Speel zelf Zidane

Het gaat snel: in dit spel ben je zelf Zidane en komen er talrijke Materazzi's langs. Wat doe je? (Als het spel niet in één keer verschijnt, klik je op 'games' in de menubalk.)

Mijn verhaal over de ontvangst van les Bleus in Parijs lees je op het Oranjeplein of in BN/De Stem. Noot: zelf zeg ik, evenmin als Fransen, nooit 'haantjes', maar in Nederland denkt men daar anders over.

Finale in Marseille (2)

Groot scherm in Vieux Port van Marseille

In het Franse black-blanc-beur-elftal overheerst black, in Marseille overheersen de beurs (Arabieren)

Grote vreugde na de Panenka van Zidane

Zizou na de gescoorde penalty. Kritiek willen de Marseillais niet horen. 'Een penalty is raak of niet. Deze zat.' Daar hebben ze op zich wel een punt.

Supporters et supportrices, zeggen de Fransen

Vuurwerk en rookbommen. Komen van pas als het goed gaat, maar ook in mindere tijden. Foto's: Olivier van Beemen

Lees mijn verslag voor de regionale dagbladen hier.

Ai, ai, ai, ai. Nee, Zizou, na alles wat je voor ons gedaan hebt

Zo klonk het Franse commentaar zojuist op de Vieux Port, de oude haven van Marseille, waar de gemeente een groot scherm had geïnstalleerd. De klaagzangen konden niet voorkomen dat Zinedine Zidane met pensioen werd gestuurd door de scheidsrechter. Terecht, helaas.
Ongeloof overheerste. Surrealisme. Vrijwel alle supporters die ik de uren voor de rode kaart gesproken had, waren het eens: Zizou is niet alleen Frankrijks beste speler aller tijden, maar de beste speler aller tijden. Point final. Punt.
L'enfant du pays (de jongen die hiervandaan komt) was een voorbeeld voor alle Marseillais. Nooit is hij arrogant geworden, hij heeft de beste techniek en is zo'n goed mens. En dan de rode kaart.
Zonder Zidane en zonder de andere Marseillais, de gewisselde OM-speler Franck Ribéry, begon Frankrijk dus aan de penalty's. De meeste fans om mij heen geloofden er nog in, maar je zag dat er iets gekraakt was, net als bij les Bleus in Berlijn.
Trezeguet miste. Italië won. Diep teleurgesteld en in rap tempo verlieten de meesten de Vieux Port. Ik ging snel naar het hotel om een stukje te schrijven voor de regionale kranten. Morgen de foto's van dit spectaculaire avondje in de Franse voetbalhoofdstad.

Finale in Marseille

Waar kun je de WK-finale Frankrijk - Italië beter kijken dan in de Franse voetbalhoofdstad Marseille? Antwoord: in het Olympiastadion van Berlijn. Voor de correspondent in Frankrijk is dat echter geen optie.
Marseille dus. Met Lens in het noorden en Saint-Etienne in het midden van het land de enige Franse stad waar voetbal echt leeft en geschiedenis heeft.

Met Olympique Marseille, de enige Franse club die een Europese beker (voor landskampioenen nog wel) won, in 1993. De club van het nieuwe wonderkind met het enorme litteken, Franck Ribéry.

Met het Stade Vélodrome, waar Bergkamp die schitterende goal maakte tegen Argentinië in 1998, maar waar Nederland er ook uit vloog op penalty's tegen Brazilië.
Een stadion waar vrijwel iedere competitiewedstrijd 60.000 enthousiaste fans zitten, wat geen enkele andere club in Frankrijk kan evenaren.
Maar Marseille is boven alles de stad waar de Algerijnse immigrantenzoon Zinedine Zidane geboren werd, in de buurt Castellane om precies te zijn. Lange tijd stond er een grote Adidas-reclame op een blinde muur vlakbij het strand, met Zijn gelaat. Zelden is er geprotesteerd tegen het weghalen van zo'n opvallende reclame.
Vanavond een eerste verslagje op dit weblog en morgen in de regionale dagbladen een uitgebreide reportage.

Multiculti Franse voetballers

Heb zojuist voor de regionale dagbladen van morgen een stukje geschreven over het hoge multicultigehalte van de Franse selectie, die het zondag op zal nemen tegen Italië in de WK-finale. Liefst 17 van de 23 spelers zijn van buitenlandse afkomst. Verder heeft 'oer'-Fransman Ribéry zich tot moslim laten bekeren. Hij is getrouwd met een moslima en laat zich 'Bilal' noemen. Coach Raymond Domenech heeft op zijn beurt weer een Spaanse vader. Ook de oude Franse toppers Michel Platini en Just (Justo) Fontaine blijken Italiaanse en Spaanse wortels te hebben.

Hier de zeventien en hun roots:

Eric Abidal - Martinique (F)
Alain Boumsong - Kameroen
Pascal Chimbonda - Guadeloupe (F)
Vikash Dhorasoo - Mauritius/India
Alou Diarra - Mali
William Gallas - Guadeloupe (F)
Sidney Govou - Benin
Thierry Henry - Guadeloupe (F)
Claude Makalele - Kongo
Florent Malouda - Guyana (F)
Louis Saha - Senegal
Mikaël Silvestre - Guadeloupe (F)
David Trezeguet - Argentinië
Lilian Thuram - Guadeloupe (F)
Patrick Vieira - Senegal
Sylvain Wiltord - Guadeloupe (F)
Zinedine Zidane - Algerije

Lees het verhaal in onder meer de PZC.

Voetbalkenner Chirac

Nu les Bleus in de finale zitten, is iedereen in het land voetbalsupporter. Ook opportunistische politici tonen zich overtuigde fans, met sjaals en vlaggen. Dominique de Villepin zat gisteren in het stadion in München, Jacques Chirac komt zondag naar Berlijn. Nicolas Sarkozy moet thuis blijven om de orde te handhaven. Uit dit briljante filmpje tijdens het WK in 1998 in eigen land, blijkt de voetbalkennis van Jacques Chirac...

Parijs kleurt weer blauw

Frankrijk kleurt weer bleu vanavond. Zelfs het Assemblée Nationale heeft nu een spandoek Allez les Bleus opgehangen. Het eigenaardige aan Franse fans is dat ze pas enthousiast worden wanneer het elftal goed presteert. Tijdens de poulewedstrijden, waarin Frankrijk niet kon winnen van Zwitserland en Zuid-Korea, was nauwelijks merkbaar dat het wereldkampioenschap voetbal gaande was, sinds de goede wedstrijd tegen Spanje is iedereen zijn leven lang al voetbalsupporter.
Zoals ik eerder schreef, heb ik - mede daarom - weinig op met het Franse voetbalelftal. Maar voor de duikelende, tijdrekkende Portugezen, die Nederland de afgelopen twee toernooien eruit knikkerden, heb ik uiteraard nog minder sympathie. En het lijkt me wel leuk hier te zijn als Frankrijk de finale zou spelen: gematigd Frankrijksupporter ben ik dus vanavond.
Het kan trouwens nog gezellig worden in de stad. In en rond Parijs wonen zo'n 800.000 Portugezen. Dat is iets minder dan het miljoen waar ik het eerder over had, maar niet gering. Zeker is dat de claxons weer zullen klinken vanavond. Zowel Portugezen als Fransen toonden zich daar afgelopen weekend vrij bedreven in. Zelfs de verdwaalde Italianen in Parijs konden het gisteren niet laten. Meer volgt...

Dode bij schietpartij op voetbalsupporters

Ongelooflijk, lees net dat de festiviteiten gisteren in Frankrijk tot een dodelijk slachtoffer hebben geleid. In de omgeving van Nice vierden een Portugese man en vrouw hun overwinning op Engeland op luidruchtige wijze, tot ergernis van een buurtbewoner. Die pakte zijn pistool en schoot op de Portugezen. De man bevindt zich in kritieke toestand en de vrouw heeft een operatie ondergaan. De gendarme schoot de schutter bovendien dood, naar eigen zeggen uit zelfbescherming.

Bijzaak

Na een indrukwekkend voetbalfeest met vooral veel toeterende en vlaggende automobilisten, zowel Frans als Portugees, is de rust wedergekeerd in Parijs. Wat is dat toch, dat getoeter? In Nederland doen alleen Turken dat, voor zover ik weet. Ben benieuwd waar de grens ligt, tussen toeterende voetbalfeestvierders en lieden die de straat op gaan, schreeuwen en veel drinken, zoals Nederlanders. Fransen doen dat trouwens ook, het getoeter krijg je er nog bij. Interessant zou zijn te kijken hoe Belgen reageren op een grootse voetbaloverwinning, maar dat is al weer een tijdje geleden, vrees ik. Hoe dan ook, de relletjes op de Champs-Elysées zijn aan me voorbij gegaan en bij Bastille, waar ik was, bleef het redelijk rustig.

Nu tijd voor belangrijker zaken dan de belangrijkste bijzaak: ik zou nog eens uitleggen waarom ik me op het verschrikkelijke Place du Tertre bevond in Montmartre. Het was in opdracht: voilà.

On est champion

Wat ik vreesde, is gebeurd. Heel Frankrijk is plotseling voetbalfan, of doet alsof. Op zich had ik ook totaal niets met de verwaande droomsterretjes uit Brazilië, dus het is is best aardig dat de outsider hen uitschakelt.
Het was de eerste keer dat de straten in Parijs leger waren dan op een normale zaterdagavond. Bij ieder café met scherm stonden mensen buiten te kijken en ze leefden echt mee. Het zicht voor hen die later aankwamen, zoals wij, was zo belazerd, dat we uiteindelijk besloten bij mij thuis te kijken. Op dit moment overheerst de claxon in de straten en stroomt de Champs-Elysées vol met Fransen. Zij vieren de overwinning daar samen met de talrijke Franse Portugezen, die zich daar bevinden sinds hun overwinning op Engeland eerder deze avond.
Wellicht is het dus tijd om mijn negatieve ideeën over het Franse voetbal, zijn incapabale bondscoach en zijn bejaarde spelers overboord te gooien. Tijd om de straat op te gaan om te zien hoe een Frans voetbalfeest eruit ziet.

Sportief dagje in Frankrijk

Vijfsterrenwedstrijd, kondigt sportkrant L'Equipe de voetbalwedstrijd Frankrijk - Brazilië van vanavond aan. De wens is uiteraard de vader van de gedachten. Frankrijk heeft het vertrouwen in het nationale team teruggewonnen en iedereen pretendeert dus opnieuw voetbalfan te zijn. Als het een beetje meezit, leest u morgenochtend een sfeerverslagje uit Parijs op deze website.

Aan de oostzijde van het land is in Straatsburg ondertussen de Tour de France begonnen. Ik weet niet of ze nog iemand hebben gevonden die niet van dopinggebruik is beschuldigd, maar mocht dat zo zijn, dan maakt die wielrenner als enige deelnemer een goede kans, dunkt me.

Toch nog: les Bleus

Ik maak gebruik van de duurste en een van de langzaamste internetconnecties aller tijden (vijf euro voor een half uur), dus zal mijn best doen in korte tijd zoveel mogelijk zinvols op te schrijven. Ik bevind me trouwens in/op Mont-Saint-Michel voor een reportage over de werkzaamheden die deze plek weer in een eiland moeten veranderen.
Net als ieder weldenkend mens wilde ik gisteren Frankrijk - Spanje kijken, maar op de Mont zelf bleek dat onmogelijk. In het toeristendorp dat zich aan de andere zijde van de dijk heeft gevormd, was wel een mogelijkheid en wel in restaurant-bar Le Rotisserie. Daar zou ik dus de laatste wedstrijd van Zinedine Zidane zien.
Het liep anders. Frankrijk won tot mijn verbazing en die van vrijwel de hele natie en het was niet eens echt onverdiend, hoewel de vrije trap waaruit het beslissende tweede doelpunt viel uiteraard niets met een vrije trap te maken had. Tussen haakjes, ik las een leuk woordgrapje in Le Canard Enchaîné vanmorgen: 'Opnieuw een enorme scheidsrechterlijke dwaling - Chirac stuurt De Villepin niet van het veld.'
Bon, het vermoeiende van deze overwinning is dat heel Frankrijk nu weer gaat doen alsof het voetbalfan is, terwijl het merendeel nog geen fractie van de spelregels kent. Bovendien gaan alle zogenaamde analysten en commentatoren, die nauwelijks meer van voetbal weten en fout na fout maken, Frankrijk en zijn waardeloze trainer Domenech opnieuw de hemel in prijzen.
Enige meevaller is dat het geplaagde Frankrijk (schandalen, werkloosheid, crises, geen Olympische Spelen in 2012) wel een duwtje in de rug kan gebruiken. Voetbaloverwinningen schijnen goed voor de economie te zijn wegens consumentenvertrouwen en dergelijke. Wat dat betreft gun ik het Frankrijk wel. Later meer...

Zinedine Zidane en Dominique de Villepin

Wat hebben de Franse premier en de voormalige Franse stervoetballer gemeen? Lees dit verhaal om weer helemaal op de hoogte raken.

Franse voetbalmalaise

Beetje laat maar een verhaaltje over de Franse voetbalmalaise kan hier natuurlijk niet ontbreken. Net als op de laatste drie grote toernooien en tijdens de afgelopen kwalificatieronde spelen les bleus allerbelabberdst en zijn de resultaten overeenkomstig. Op de een of andere manier reageert zowel de Franse als de buitenlandse pers daar nog altijd verwonderd over. Wellicht dat een aantal aardige oefenwedstrijdjes (met overwinningen op China, Mexico en Denemarken, maar verlies tegen Slowakije) daar de reden voor is.
Open deuren zijn er om in te trappen dus laat ik dat vooral niet nalaten: Frankrijk moet het uiteraard eindelijk eens met nieuwe talentvolle spelers gaan proberen. De generatie Zidane (met Barthez, Vieira, Thuram, Makalele) heeft alles al gewonnen en is niet meer vooruit te branden. Du nouveau, willen we dus. Om eerlijk te zijn hoop ik hier vrijdag (of zaterdagochtend) te melden dat het over is met het Franse avontuur in Duitsland.

Frans bekervoetbal

Ik ben geen groot fan van Frans voetbal: het is resultaatgericht, niet spectaculair en er wordt nauwelijks gescoord. Bovendien is het commentaar van de meeste zenders amateuristisch en irritant: een theekransje.

De Franse beker daarentegen is een uitzondering. De Nederlandse 'Gatorade Cup' (alleen de naam al) kan een voorbeeld nemen aan de Coupe de France. Nederlandse topclubs hoeven slechts vier wedstrijden te winnen om de beker mee naar huis te nemen. Amateurclubs zijn zelden nog actief wanneer de toppers mee gaan doen. Franse teams uit de ligue un moeten zeven wedstrijden winnen.
Gisteren en vandaag vinden de '1/32 finales' (de negende ronde) plaats, waarin de eersteligateams voor het eerst deelnemen. Dat levert steevast spektakelstukken op tussen overgemotiveerde amateurteams en eersteklassers die zich nog zo hebben voorgenomen de tegenstander serieus te nemen, maar dat toch niet doen.
Gisteren gingen Toulouse en Troyes ten onder bij respectievelijk Lyon-la-Duchère en Calais, die drie divisies lager spelen. Dat laatste team heeft trouwens een reputatie: na uitschakeling van drie eersteklassers haalde het in 2000 de finale, waarin het door een dubieuze penalty in de laatste minuut verloor van FC Nantes.
Dergelijke wedstrijden leiden ook vrijwel altijd tot mooie reportages: de amateurvoetballers zijn doordeweeks postbode of metaalarbeider en hun droom komt uit door tegen Paris Saint-Germain te mogen spelen; een banlieueclub wil laten zien dat er ook goede dingen uit de voorsteden komen; een heel provinciestadje staat in vuur en vlam omdat Olympique Lyon op bezoek komt, dat dit seizoen Real Madrid nog met 3-0 versloeg.
De Nederlandse voetbalbond KNVB schafte het verderfelijke poulesysteem al af in de beker: nu nog een verplichte vroege deelname voor de grote clubs, à la française.